[Anything Everything]

 นี่คือเหตุการณ์จริงไม่อิงนิยายใดๆทั้งสิ้น

(เจอดีมากับตัว  สดๆร้อนๆ คนมีของอย่างลองดี สตรีมีคันให้เกา)

สามทุ่มกว่าๆ  ของวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม ก่อนถึงวันฮาโลวีนพอดิบพอดี

โทรศัพท์บ้านดังขึ้นขณะที่คนอื่นเข้านอนกันหมดแล้ว  พ่อเองก็ยังไม่กลับบ้าน

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ  ปกติทุกคนจะคิดว่านี่เป็น 'หน้าที่' ของเราอยู่แล้ว

คนที่โทรมาไม่ใช่เพื่อน หรือแม้แต่คนรู้จัก

เป็นภาษาอังกฤษที่พูดด้วยสำเนียงแปลกๆ

เหมือนว่าต้องการจะคุยกับใครซักคน  โทรผิดมั้ง.. เราคิด

เลยพยามยาม speak english แบบ สเนกๆฟิชๆ บอกว่า โทรผิดแล้วล่ะคุณ

แต่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจ?  เขาถามต่อว่าที่ไหนเนี่ย ยูชื่ออะไรอายุเท่าไหร่

ตอนนี้เรารู้สึกแปลกๆพิกล  จนกระทั่ง...

F**k !!!!! โทรศัพท์โรคจิตนี่หว่า =[]=

มึนคุยกับมันอยู่ตั้งนาน

จนมันถามเบอร์มือถือ จะโทรคุยกันอะไรซักอย่าง

เลยบอกไปว่า ดึกแล้วได้เวลากูออกหากิน ไปล่ะ(วะ) แล้วก็วางหูโครม

ตกใจมากกว่ากลัวนะ  ถ้าเป็นคนไทยแม่จะโยนวายใส่ (เจอคนโรคจิตกว่าแล้วล่ะมึง)

ความจริงวิธีจัดการที่ดีที่สุดคือวางสายไปเลย

ถ้ายังหน้าด้านโทรมาอีกก็ให้พ่อหรือพี่จัดการ  (แต่ปกติมันจะไม่โทรมาอีกหรอก)

ปล. ขออภัยหากเอนทรี่นี้จะหยาบคายไปนิ้ดดด  แต่หาคำที่ดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว